niedziela, 6 stycznia 2013

Patrz na mnie

Wielki deszcz emocji zalał moje serce. Właściwie to wszystko jest w normie. Chociaż sytuacje, które miały miejsce w ostatnim czasie wniosły w moje życie mały chaos. Słowa wprowadziły mnie w niepewność- w stan, w którym nie lubię tkwić. Jest mi trochę smutno, bo znowu do uśmiechu dzielą mnie setki kilometrów. Nie potrafię przebić się przez mur wielkiego nieporozumienia ogarnął mnie strach, jakiego nigdy dotąd nie dotarłam. Czuję, że tracę to co jest dla mnie najcenniejsze. Jednak odległość robi swoje. Przed oczyma mam cały czas te same twarze, te same słowa i to wszystko przeplata się z wątpliwościami. Boję się, że jeszcze kilka chwili i wypadnie mi z rąk skarb, którym są ludzie. Ważni, wyjątkowi i niepowtarzalni. Może i piękne chwile nie zostaną tylko odległym wspomnieniem. Może i serce pozostawi mnie w końcu w miejscu gdzie upadają moje łzy. Na końcówkach moich rzęs znowu zatrzymała się niepewność. Jednak moje oczy nadal szukają spojrzenia pełnego radości. Jeszcze kilka dni, kilkadziesiąt godzin, tysiące kropli łez i odzyskam swoje szczęście i oczy pełne nadziei.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz