sobota, 5 stycznia 2013

Najpierw zacznij od siebie


Nigdy nie podejrzewałam, że ktoś będzie chciał zniszczyć moje szczęście. Od tak, jednym słowem, jednym ruchem ręki. Pomimo tego , że to dla mojego dobra to nie chce tak. Przecież doskonale wiem, że będę cierpieć, już cierpię to i tak cały świat kolejny raz odwrócił się przeciwko mnie. Sama chciałabym dokonywać wyborów. Sama chciałabym uczyć się na błędach. Ja wiem, że to wszystko jest napełnione troską, ale chyba jednak nie potrzebuję dobrych rad. Teraz kiedy czas zaleczył rany i pozwolił mi choć przez chwilę cieszyć się momentem, jednym, drugim , to ktoś musi w to wszystko wejść. Wejść w mój świat i moje życie. Najbardziej boli  niemoc i poczucie winy, choć tak naprawdę nic się nie zrobiło. Chciałam tylko być szczęśliwa, chciałam żeby komuś na mnie zależało. Czy to aż takie złe? Czy nie mam do tego prawa?
I jak tu być człowiekiem, skoro z każdej możliwej strony ktoś wbija we mnie ostry sztylet. Głuche słowa  topią moje serce we własnych lękach. Czy naprawdę na tym polega obawa i bezpieczeństwo?  Nie chce kolejny  raz odpuszczać, nie chce rzucić tym wszystkim na czym mi zależy. W takowych momentach moje uczucia potęgują się , ale również dużo tracę. Mogłabym odnieść się do każdego bezpośrednio. Mogłabym prosić o spokój, zaufanie, szanse, szacunek, ale nie będę. Nie będę tego robić, ponieważ znowu ktoś wdeptał mnie w ziemię. Znowu czuję się nikomu niepotrzebna. Chyba od zawsze jestem niczyja i na tym się gubię. Tracę siebie. Jednak uśmiech nadal pozostaje ten sam. Zastanawia mnie tylko jak długo? Jak długo będę ukrywać pod nim nienawiść, smutek, łzy i cały ból? Przecież tak naprawdę nawet życie, które nauczyło mnie radzić sobie w niemal każdej sytuacji nie potrafi odpowiedzieć mi na jedno pytanie, dlaczego? Cholera, jestem słaba.  A brak siły powoduję kolejne zatracenia. I chyba potrzebuję kogoś, kto złapie mnie za rękę i pociągnie ku górze. Już mogę mieć tylko cichą nadzieję…

7 komentarzy:

  1. " Mogłabym prosić o spokój, zaufanie, szanse, szacunek, ale nie będę. Nie będę tego robić, ponieważ znowu ktoś wdeptał mnie w ziemię" - najlepsze, zresztą cały wpis jest cudny :)
    Powodzenia + świetna zmiana na blogu, jeszcze bardziej mi się podoba

    OdpowiedzUsuń
  2. Któż tak depcze Twoją godność? Ktoś realny? Słowem, czynem, gestem?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właściwie to nieważne. Ważny jest sam fakt, że jest taka osoba.

      Usuń
  3. To chyba o mnie chodzi :-(
    Kama. PRZEPRASZAM !
    stary

    OdpowiedzUsuń
  4. Kamila, Jan Paweł II piał, że "troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka".

    OdpowiedzUsuń