sobota, 12 stycznia 2013

Nie chce się poddawać

Gorzkie łzy niszczą spojrzenia. Słowa wypełnione po brzegi emocjami wypalają w sercu dziury. Sens, który trzymał mnie jakoś w stanie normalności. Sens, którym okazałeś się w jakiś sposób Ty po prostu mi uciekł. Zwiał, odpłynął, zapadł się pod ziemię. Nie potrafię pohamować rozpaczy w żaden sposób. Niby jestem silna i niby do wszystkiego mogę przywyknąć. Niby jest mi wszystko jedno i niby nie chce podejmować żadnych decyzji. Co to ma być, co to ma znaczyć? Niby jest też dobrze , ale tak naprawdę zgubiłam gdzieś w tym wszystkim siebie. Swój urok, uśmiech, spojrzenie pełnie nadziei i blasku. Z każdą chwilą żal odbija się ode mnie, a marzenia, które unosiły się tak wysoko spadły... Ja uginam się pod tym wszystkim. Pod każdym słowem, każda decyzją. Pod ciężarem codzienności. Jestem silna, dam radę. Kiedyś, bo kiedyś, ale dam. Pokażę chociaż sobie, że potrafię stawić czoło trudom, nienawiści i każdemu zamieszaniu. Mam świadomość, że nie będzie łatwo, a każdy krok będzie wgniatał mnie głębiej w ziemię, ale dam radę, muszę, naprawdę. Nie chce kolejny raz poddawać się, odpuszczać , zostawić coś na czym mi cholernie zależy. Już stałam w miejscu gdzie wszystko się na mnie wali. Dzisiaj znowu tu stoję. Jestem sama i strasznie się boję... jednak nadal naiwnie wierzę, we wszystko co mnie otacza. Z każdą chwilą coraz bardziej unicestwiam siebie. Dążę do samozagłady, a wiecie dlaczego? Dlatego, żeby chociaż jeszcze raz znaleźć się w Twoich ciepłych ramionach...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz