Nie wiem co teraz robisz.
Nie wiem czego teraz słuchasz.
Nie wiem czy jesteś w pracy.
Nie wiem czy teraz palisz papierosa, którego tak bardzo nie lubiłam w Twoich ustach.
Nie wiem o czym myślisz.
Nie wiem czy kogoś kochasz.
Nie wiem o czym teraz marzysz.
Nie wiem co planujesz jutro robić.
Nie wiem co czujesz.
Nic już nie wiem.
To dziwne i przytłaczające.
Nie mam pojęcia czy myślisz o mnie.
Szczerze mówiąc ja to robię bardzo często.
Usłyszę tylko złe słowo, piosenkę. Zobaczę złe zdjęcie, film i czuję się fatalnie.
A jakby tego było mało to w takich momentach właśnie Twoje imię słyszę w tv, radiu lub wyczytam w gazecie/internecie.
Codziennie budzę się te dwa miesiące wstecz. Dwa pieprzone miesiące. I wciąż jest źle, i wciąż czuję pustkę.
Są różne sposoby na zabicie czasu i zamknięcie myśli w najciemniejszym zakątku umysłu. To na pozór takie proste. Ale nocą wszystko wypełza. Wszystko przedostaje się do serca. Dziurawi je i wbija się jak tępe szpilki. Okropnie boli. Wtedy tylko mogę liczyć na zalewający mnie ocean łez.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz