wtorek, 7 sierpnia 2012

bijące serce





Zamknięte serce w czterech ścianach. Kto by pomyślał, że nie będzie już walczyć, że nie będzie próbowało kochać i bić. Nie możliwe, przecież zawsze warto walczyć do końca, nawet jeśli jest małą iskierka nadziei.
Śmieszne to . Podałam tak dziwny przykład serca , a sama nie walczę. O siebie, o swoje marzenia i pragnienia. Przestaje już właściwie marzyć. Potrafię nieźle udawać, że podoba mi się to czy tamto, że chciałabym to lub to. To piękne a zarazem  żenujące, że już nawet marzenia wymyślam tak , ażeby wszyscy wokół byli zadowoleni. Nie sądzę żebym czuła się jakoś lepiej. Nie jest też źle. Muzyka Tom'a Waits'a jakoś mnie uspokaja. Daje mi przez chwilę spokojnie pomyśleć i napisać coś prawdziwego. Coś co nie jest wyssane z palca jak większa cześć mnie i mojego życia. Bo przecież na każdym kroku okłamuję siebie i innych. Wprawdzie nie chodzi mi tu o innych , chodzi o mnie samą. Ciągle się zawodzę, zmuszam do czegoś dziwnego, okłamuję, nie liczę ze swoimi uczuciami. Odrzucam radość. Nie wiem już...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz