Dziwnie się czuję. Jem w nadmiernych ilościach, śmieję
się rzadko.
Melancholia, melancholia, melancholia.
Dzień nie daje
ukojenia.
Noc nie jest uprzejma.
Zasypiam… zanurzam się w wannie wypełnionej po brzegi
wodą.
Topię się… nic nigdy nie było tak śmieszne, nienormalne.
Boję się, ja się boję.
Coś przeraźliwie kolorowe, razi mnie w oczy.
Nic nie widzę, nie czuję , nie umiem, nie kocham.
Może coś więcej wyduszę z siebie.
Słuchaj co mam Ci do powiedzenia.
Słysz moje wołanie.
Durnie zamykam usta.
Oszczędzam historii nie sobie, nie Tobie lecz nam.
Nie zajmujmy się miłością, nie proszę…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz