niedziela, 18 listopada 2012

Walczę póki mogę


Jestem szczęśliwa. Najlepsze w tym wszystkim jest to , że owe szczęście dają mi wyjątkowi ludzie , przyjemna  rozmowa i śmiech. Odrzuciłam wszelkie pragnienia,  problemy i niepowodzenia dla jednej chwili. Chwili, która znaczy dla mnie bardzo dużo , a może i nawet wszystko.  Wszystko jest w perfekcyjny sposób idealne. Nienaciągane, niesztuczne, nieproste. Wspaniałe i urokliwe.  Potrafię docenić, że to właśnie poprzez najlepszych ludzi na mojej twarzy uśmiech przestał być tylko imitacją. Odnajduję siebie, zmieniam,  buduję się , doświadczam, podnoszę, wierzę, walczę, jestem. Wyruszyłam w daleką podróż i już się nie boję. Nie boję się dlatego , że jesteś obok mnie. Mogłaby nazywać to przeznaczeniem,  zrządzeniem losu, ale po co ? Nie potrzebuję nazwy. Potrzebuję  tej podróży, drogi, która nie musi być  prosta. I wiem, że prowadzi mnie ona ku szczęści, w które przestałam wierzyć , a dzisiaj znowu o nie walczę.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz