wtorek, 23 października 2012

rzeka, której szukamy


Jest taka rzeka wśród  pięknych miejsc na świcie. Prowadzi do niej droga, długa i ciężka droga. Pełna przeszkód, prób i niespodzianek. Jest taki człowiek na świecie , który odważył się  wyruszyć w ową podróż. On nie boi się walczyć ze swoimi wadami, ułomnościami. Jest dzielny. Każdy z nas marzy o tym , żeby usiąść na brzegu tej rzeki. Każdy, bez wyjątków. Możemy to osiągnąć. Możemy usiąść i zamoczyć nogi w rzece, która pozwala nam oczyścić się ze złych emocji,daje nam ukojenie i pozwala przekroczyć własne granice. Musimy tylko pozwolić sobie zmierzyć się z rzeczywistością. Iść przez życie wyznaczonym torem. Nie możemy bać się ryzyka i podejmowania decyzji. Musimy uczyć się żyć z sobą i w sobie.  Odnaleźć siłę i przełamać się. Przejść ową drogę bez oszustw. Należy to zrobić  w sposób najlepszy jaki możemy. Najlepszy i najwłaściwszy. Owszem każdy z nas popełnia błędy, ale musimy starać się je naprawiać. Nikt nie jest idealny, ale do idei każdy może dążyć. Musimy walczyć o nas, nasz byt i naszą drogę. Rzeka jest wiecznym wybawieniem i oazą spokoju. Jest azylem bezpieczeństwa. Nietuzinkowość i piękno to główne zalety naszej rzeki. Wiara w siebie czyni cuda. Zaufanie to podstawa. Trzeba samemu sobie ufać. Pilnować się, trzymać głowę wysoko. Stawić czoła niechcianym i trudnym sytuacjom. Przecież jesteśmy ludźmi . Mamy wielkie możliwości co do swojej osoby. Mamy poprzeczkę, którą to my stawiamy. To my ustalamy zasady. Każdy sobie, każdy sam. Łzy , ból, gorycz, skrucha widnieją w tej podróży. Tak , to emocje. To one wspierają nas, pomagają nam. I to nie jest oznaka słabości . Musimy udowodnić sobie, że po każdym upadku, nawet po tym najboleśniejszym możemy wstać i iść dalej. Emocje pomagają. Łzy oczyszczają, ból oczyszcza, gorycz oczyszcza, skrucha oczyszcza. To  wspaniałe, sami o siebie dbamy. Pomagamy sami sobie i najważniejsze jest to , że potrafimy. Potrafimy dojść tam gdzie chodzą zwycięzcy. Potrafimy osiągnąć wyznaczony cel. Jeśli się bardzo chce to się da. Wierzę w to z całego serce. Pragnę dojść do owej rzeki. Pragnę i walczę. Walczę, bo jest o co walczyć.  I nie mogę się poddać, nie teraz. Nie gdy jestem tak daleko. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz