wtorek, 9 października 2012

On i jego dom

Już nie po raz pierwszy wchodziłam do tego mieszkania. Jednak dopiero w tej chwili zaczęłam się rozkoszować błogą atmosferą tego domu. Wszystko było w perfekcyjny sposób idealne. Stojąc u progu drzwi prowadzących do Jego pokoju zlękłam się. Nie wiedziałam co stanie się za chwilę. Czy będzie cieszył się z mojej wizyty , czy wykrzyczy mi w twarz słowa, których się tak bardzo obawiam.  Weszłam i ujrzałam jego delikatną twarz i oczy pełne blasku skierowane ku otwierającym  się drzwiom.  Podeszłam bliżej i złapałam go za rękę. Otworzyłam usta i już prawię zdobyłam się na to, ażeby powiedzieć mu jak bardzo tęskniłam.  Chciałam opowiedzieć  mu o tym co działo się podczas nasze rozłąki, podczas naszych ciężkich prób rozłąki. Byłam na skraju wyczerpania, ale jednak dałam radę. Chyba mnie przejrzał. Zanim zdążyłam wydusić z siebie jakiekolwiek słowo on przyciągnął mnie do siebie i zaczął namiętnie całować . Czułam się jak w raju. Właśnie przy nim miałam swój własny azyl. Całym sobą, każdym pocałunkiem rozgrzewał mnie i moją duszę.  Czułam się dobrze koło niego, czułam się tak ważna.  W jednej chwili sprawy tego świat straciły znaczenie. Byłam tylko ja i on.  Minuty, w których niczego więcej nie pragnęłam , niczego więcej nie oczekiwałam . Chciałam przeżywać z nim każdy moment mojego życia. Dzielić się marzeniami, troskami, problemami.Razem przenosiliśmy góry, razem byliśmy dla siebie oparciem. Jednak czar prysł, nie ma już nas. Jestem ja i jest on.  Mogę zacząć krzyczeć, jednak mój krzyk postawi na nogi cały świat. Mogę zacząć płakać ,  jednak mój płacz zaleje cały świat. Rzeczywistość była silniejsza. Przyćmiła piękno wszystkich chwil.  Teraz wracam do dnia , kiedy po raz pierwszy przyszłam do tego pokoju. Wracam do dnia kiedy pierwszy pocałowałaś mnie. Wracam do dnia kiedy pierwszy raz powiedziałeś mi „kocham Cię”.  Nie była bym sobą, gdybym teraz mówiła, że to wszystko było niczym. Nie była bym sobą, gdybym mówiła, że już wszystko jest na miejscu. W oczach mam tylko strach , przykrywa go cała masa łez , które nocą wypływają regularnie. Nie jestem silna, nie jestem odważna , ale wiem ile warte są moje marzenia i wiem, ze jak kocham to całym sercem.  Teraz proszę rzuć wszystko i znowu przywołaj mnie do życia. Bądź blisko i kochaj mnie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz