niedziela, 16 września 2012

Złamane serce



Mężczyzna, który stopniowo zmieniał moje życie  trzymał mnie w swoich objęciach i delikatnie całował w czoło.  Padał deszcz a ja nie czułam zimna. Nie bałam się tego co może wydarzyć za chwilę. Byłam najszczęśliwszą kobietą na świecie.  Nie myślałam o niczym tylko o tym, że on stoi obok i zawsze stać będzie. Spędzaliśmy najpiękniejsze chwile razem. Z przyjemnością patrzyłam jak się śmieje i również z przyjemnością patrzyłam jak się uśmiecha. Czułam, że wreszcie znalazłam miejsce dla siebie. Jego piwne oczy z każdą sekundą nabierały blasku i aż miło było w nie patrzeć. Dłoń, którą trzymał moją była tak delikatna i ciepła.  Każde słowa „Kocham Cię” dodawały mi siły. W takich chwilach wszystko zdawało się być piękniejsze. Patrzyłam na wszystko sercem.  Dziś znów padał deszcz a moje łzy zmieszały się z jego kroplami. Spływały mi po policzku a ja czułam się gorzej niż źle. Jego uśmiech stał się tylko imitacją. Fundamenty zaufania, które budowaliśmy przez cały ten czas razem runęły jak domek z kart. Przestałam ufać, przestałam żyć miłością. Zaczęłam tylko istnieć.  Z dnia na dzień, z chwili na chwilę gubiłam się w swoich własnych paranojach.  Nie potrafiłam podnieść głowy i spojrzeć ku górze. Teraz jest trochę lepiej  ale nadal borykam się z samotnością. Każdy z nas pierwszy raz się zakochuję. Każdy z nas pierwszy raz przeżywa rozczarowania. Każdy z nas pierwszy raz ma złamane serce. To normalne.  W życiu wszystko zależy od nas i warto wziąć je we własne ręce i pokierować nim tak aby tych złamanych serc i wylanych łez było jak najmniej. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz