poniedziałek, 17 września 2012

Mężczyzno, który stałeś się...


On stał się częścią mnie. On stał się mną. Moim oczyma, moimi dłońmi, moim sercem i moim umysłem. Jest we mnie. Rozpala mnie na każdy możliwy sposób.  Potrafi wznieść mnie ponad chmury  ale potrafi również wgnieść mnie w ziemię. W każdym momencie gdy tylko pojawił się gdzieś tam we mnie, moje serce nabierało blasku. Nie potrzebowałam go koło siebie, potrzebowałam go właśnie w tym moim małym, kruchym serduszku. Wiem jakie nasze życie jest cenne, ale co dnia zaprzepaszczam szanse na lepsze jutro. Obieram drogę, która prowadzi donikąd i potykam się o swoje błędy, które niegdyś zamiotłam pod dywan. Nie potrafię wznieś się ponad własne ja. Wciąż żyję przeszłością. Nie potrafię odsunąć tego wyjątkowego mężczyzny od mojego ciała i duszy. Stawialiśmy na szczęście a nie potrafiliśmy w pełni kochać, stawialiśmy na szczerość ale nie potrafiliśmy rozmawiać.
Tak naprawdę boję się żyć. Boję się tego, że znowu wszystko co jest dla mnie tak ważne  zwyczajnie runie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz