niedziela, 2 grudnia 2012

Zapragnęłam wolności i zasnęłam


Pokazałam sobie, że to co jest nie zawsze musi być złe. Uświadomiłam sobie , że czekanie nie zawsze musi być bolesne. Dzisiejszej nocy poczułam jakiś dziwny ucisk w okolicy serca. To nie był zwykły ucisk. Ból przeplatający się ze strachem. Niewiedza również dawała o sobie znać. Bałam się, czułam się taka słaba. Myślałam, że nie wytrzymam. Już chciałam krzyczeć , ale nagle zawładnęły moim umysłem wspomnienia. Każda rozmowa, każde słowo, każdy miłe gest. Twarz i dłonie. Ciepło emanowało z mojego bolącego serca. Nie wiedziałam czy zacząć płakać , czy śmiać się. W pewnie sposób czułam się szczęśliwa w środku , bo widziałam coś co niegdyś sprawiało , że moje życie miało jakiś sens. Z drugiej strony nie chciałam tego widzieć. Wbrew sobie wróciło do mnie coś, o czym chciałam zapomnieć, co powinno być rozdziałem zamkniętym na wieki. W moim ciele panował dziwny zamęt. Nie wiedziałam co ze sobą zrobić. Przeraziło mnie własne serce, a właściwie to jego bicie. Rozpłakałam się, jak małe dziecko. Poczułam się samotna. Nigdy wcześniej nie męczyło mnie to w taki sposób. Nigdy nie zmuszałam się do takowych przemyśleń. Nie chciałam pamiętać przeszłości i żyć w teraźniejszości. Została tylko przyszłość. Przyszłość, która jest wielką niewiadomą. Przyszłość, która może okazać się tak samo bolesna jak przeszłość czy teraźniejszość. I nagle coś mną targnęło. To nie był  strach , to też  nie było poczucie winy. To była zwykła chęć uwolnienia się od tych wszystkich wspomnień. Zapragnęłam wolność. Zapragnęłam jej tak jak nigdy jeszcze. Chciałam po prostu poszybować w górę jak ptak, wolna i czysta. Chciałam zacząć wszystko od początku. Bez przeszłości i bez tego co jest teraz. Zamknęłam oczy i z nadzieją na lepsze jutro spokojnie zasnęłam.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz