Kolejna bezsenna noc. To mnie
trochę przytłacza. Do mojej głowy napływa tysiąc myśli, a do oczu łzy. Nie wiem
dlaczego. Niczego nie wiem. Czuję wielki ucisk w sercu. Kiedyś znajdowałam się
na granicy- gdzieś pomiędzy jednym, a drugim. Nie było to super, ale gdzieś
byłam. Dzisiaj nie wiem gdzie jestem.
Żyję od momentu do momentu. Od chwili do chwili. Na moje obecne ja
składa się kilka chwil szczęścia, ale nic poza tym. Nie mogę powiedzieć, że
jestem ruiną, bo nią nie jestem. Nie mogę powiedzieć, że jestem kwiatem, nawet
pękiem kwiatu, który zaraz rozkwitnie, bo nim nie jestem. Nie mogę nawet
powiedzieć, że jestem kimś, bo tym kimś nie jestem. Nie potrafię być nawet
sobą. Pogubiłam się gdzieś. Jestem jedną wielką emocją, która nieustannie
się zmienia. Czuję się niepotrzebna
światu. Obserwuję jak ten świat pędzi do przodu, a ja stoję w miejscu. W tym miejscu tęsknię do ludzi, do dni, do
miejsc. Tęsknie i czuję się taka bezsilna. Popełniłam tyle błędów w swoim
krótkim życiu. Zraniłam tylu ludzi. Niczego w życiu nie osiągnęłam. Nic w życiu nie zrobiłam.
Zawinięta w gruby koc, z
słuchawkami na uszach i tą cholerną kartką siedzę i płaczę. Użalam się nad
sobą, a czas tak nieubłaganie ucieka.
Nie potrafię powiedzieć co
czuję w tym momencie, ale potrafię powiedzieć szczerze, że dzisiaj jestem
czysta. Od dłuższego czasu jestem czysta, bo na swój własny sposób naprawiam
błędy z przeszłości. Pomimo wszystkiego staram
się dojść do granicy, gdzieś pomiędzy, a stamtąd jeszcze dalej do przodu.
Pomimo wszystkiego potrafię kochać z całego mojego serca.
Pomimo wszystkiego chce być
sobą, przy Tobie.
Tak kocham Cie <3 Twoj down :*
OdpowiedzUsuń