piątek, 6 grudnia 2013

Pozłacane sekundy

Tysiące niewypowiedzianych myśli, zastąpione jednym pocałunkiem. Tysiące słów, zastąpione jednym ruchem ręki. Zwykłe , proste rozmowy stawały się czymś w rodzaju azylu, bezpiecznego miejsca. Starałeś się- albo i nie- przedstawić mi swój, a równocześnie mój świat w całkiem innym znaczeniu. Mijają miesiące, tygodnie, dni, godziny, sekundy, chwilę, a ja nadal pamiętam wszystko dokładnie tak samo. Czuję to samo i tęsknię tak samo. To błąd. Wielki błąd, bo wpadam w obłęd, panikę. Boję się. Boję się Ciebie, siebie i swoich myśli. Tracę siły, bo ten sam pociąg znowu odjedzie, a ja kolejny raz do niego wsiadam. Chce usiąść koło Ciebie, złapać za rękę i pomilczeć kilka chwil. Następnie spojrzeć w Twoje oczy i roześmiać się jak dziecko. Lubię Twoje oczy. Lubię w nie patrzeć. Wiesz, w Twoich oczach tyle można zobaczyć, ale chodzi mi o jedno. Chodzi mi o ten płomyk nadziei, który przeplata się ze strachem, obawą. Tego nie ukryjesz, bo na samym dnie Twoich źrenic leży prawda wydobyta z samego centrum Twojego serca.Zawsze będziesz dla mnie kimś ważnym lub choć trochę ważniejszym od innych. Pewnie nie zdajesz sobie nawet sprawy, że jest to coś w rodzaju listu pisanego do Ciebie, który jest mieszaniną strachu, łez, tysiąca uczuć i bezsilności. Wiedz też, że nigdy nie powiem Ci tego co tu jest wprost, ponieważ jestem tchórzem lub boję się zwyczajnie odtrącenia, a to jest bardzo możliwe. Nigdy również nie napiszę na początku Twojego imienia, bo jest to zbyt trudne, albo napełnione obawą przed utratą. Nigdy nie dowiesz się ode mnie czy to Ty jesteś odbiorcą. Nigdy listonosz nie zapuka do Twoich drzwi, nie wręczy Ci tego listu w kopercie z oczekiwaniem na pokwitowanie. Tak, pokwitowanie, bo dla pewności wysłałabym to poleconym. Nigdy nie stanę w Twoich drzwiach też ja i nie rzucę Ci się na szyję, choć to z pewnością wyrażałoby więcej niż tysiąc słów. 
Jednak bądź pewny, że jeszcze kiedyś razem usiądziemy na kanapie, włączymy telewizor i będziemy dla siebie tacy ja zwykle. 
Mam świadomość, że wszystko co mnie spotkało i co było, jest lub będzie związane z Tobą jest dobre. Na tyle dobre, że staram się nie dostrzegać zła, bo ono nie daje mi siły. I pomimo wielu rozczarowań nigdy nie wyrzuciłam naszych wspólnych wspomnień do kosza. Choć czasami mam wrażenie, że Ty tak. Z racji takiej, że jest to rodzaj listu, zakończę to w sposób miły, ponieważ wiem, że nie lubisz smutku i zazwyczaj wybierasz dobrą opcję. 
Zmieniłeś mnie i bardzo sprytnie wkradłeś się do mojego serca i duszy. Nie jestem wcale chora na Ciebie, ale czasami tęsknię za tym dobrem. 
Ps
Jeżeli wiesz, że jest to kierowane do Ciebie, to proszę przemyśl każde słowo, które jest zawarte w tym liście. Niczego właściwie od Ciebie nie oczekuję. Chociaż... pamiętaj czasami o mnie.
                                                                                                                                 Kamila 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz