To kolejny, dwunasty, nowy
początek. Znowu stanęłam na nogi, po ciężkim upadku i jest to kolejna próba.
Nie wiem co tym razem sobie udowodnię, ale chcę doświadczyć czegoś nowego.
Nawet jeśli będzie to kolejny upadek. Muszę coś osiągać, tak samo jak wy.
Muszę, bo inaczej oszaleję. Szukam wschodów słońca w swoim życiu. Żyję dla
kilku uśmiechów. Staram się nie płakać, więcej słuchać niż mówić, nie olewać, walczyć
o swoje, doceniać, śmiać się. Chciałabym wyjść w końcu na prostą i utrzymać się
na niej tak długo, jak do niej dążę. Strach opuścił moje ciało i czuję się o
wiele lepiej, chociaż i tak czegoś mi jeszcze brakuję. Przestałam gonić za sensem porażek. Zaczęłam
go zmywać z siebie- stopniowo. Wszystko staram się sobie wytłumaczyć. Codzienne
sprawy nie muszą być wcale męczarnią czy złą karmą. Każda sytuacja może być czymś
zabawnym. Wcale nie trzeba kląć pod
nosem, gdy nie przyjeżdża autobus, wystarczy sprawdzić czy nie pomyliliśmy
przystanku. Wszystko można w racjonalny sposób wytłumaczyć, nie nazywając
porażką. Dwanaście łez- otrzyj je. Dwanaście problemów- odrzuć je. Dwanaście
spraw- załatw je. Dwanaście marzeń- spełnij je. Dwanaście słów- powiedz
głośniej, krzycz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz